Tuesday, December 28, 2010

രാജയോഗം


വാഹനങ്ങളുടെ മൂളലും ശബ്ദവും മറ്റും കേട്ടാണ് വേലു എഴുന്നേറ്റത് . നേരം ശരിക്കും പുലര്‍ന്നിരിക്കുന്നു . ഒടിഞ്ഞു കുത്തി ചാക്കിനകത്തെക്ക് ശരണം പ്രാപിക്കുമ്പോഴും അയാളുടെ തല പുറത്തേക്ക് തള്ളിയിരിക്കും . ചുറ്റും നടക്കുന്നത് ഉറങ്ങുകയാണെങ്കില്‍ കുടി അയാള്‍ക്ക് മനസിലാകും. പക്ഷെ ഇന്നെന്തോ അയാള്‍ ശരിക്കും ഉറങ്ങിപ്പോയി .
വേലു സാവധാനം ചാക്കില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി , അത് ചുരുട്ടി എടുത്തു കക്ഷത്തില്‍ വച്ചു . പതുക്കെ നടന്നു , പോക്കറ്റിലെ നാണയത്തുട്ടുകളില്‍ അയാള്‍ മുറുക്ക പിടിച്ചു , പത്ത് റുപ്പിക കാണും . താമസിച്ചെഴുന്നെറ്റതു കൊണ്ട് പ്രാതല്‍ ഒഴിവായിക്കിട്ടി ഇനി ആകെയുള്ളത് ഉച്ചയുണ് മാത്രമാണ് . സൂര്യന്‍ ഉച്ചിയിലെത്താറായിട്ടില്ലാ , അല്ല ഉച്ചയായിട്ടും കാര്യമില്ല . ആലോഴിയുംപോഴാനു തനിക്കു ഹോട്ടലുകളില്‍ ഭക്ഷണം . വേലുവിനും അത് തന്നെയാണ് ഇഷ്ടം , തന്റെ സാമിപ്യം കൊണ്ട് ആരും അറപ്പോടെയും വെറുപ്പോടെയും ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത് .

വേലു നടന്നു നടന്നു ഒരാളൊഴിഞ്ഞ തട്ടുകടയ്യക്ക് മുമ്പില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു . കുറെ നേരം കുടി നോക്കി നിന്നതിനു ശേഷമാവാം കടയില്‍ കയറുന്നത് . സമിപത്തായി " ഭൂതം , ഭാവി , വര്‍ത്തമാനം " എന്ന ബോര്‍ഡിനു കിഴെ ഒരു കാവി വസ്ത്രധാരി ഇരിക്കുന്നു .വേലു അവിടെ കുത്തിയിരുന്നു അയാളെയും അയാളുടെ അടുത്ത് വരുന്ന ആള്‍ക്കാരെയും ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
ചുരുക്കം ചില പ്രധിബന്ദങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും , എല്ലാര്ക്കും ഭാവിയില്‍ രാജയോഗം . വേലു കുറേക്കുടി അയല്‍ക്കടുത്തെക്ക് നിങ്ങിയിരുന്നു . കുടുതല്‍ സമയം കഴിയുംതോറും വേലു അയല്‍ക്കടുത്തെക്ക് കുടുതല്‍ അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു .
ഒടുവില്‍ ആളൊഴിഞ്ഞ തക്കം നോക്കി വേലു അയാള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ചെന്നിരുന്നു . വേലുനെ കണ്ടപ്പോഴേ അയാളയുടെ നെട്ടിച്ചുലിഞ്ഞു . വേലു കിശയില്‍ നിന്നും നാണയത്തുട്ടുകള്‍ എടുത്തു മുന്നില്‍ വച്ചു .വലിയ ഭാവഭേദമില്ലാതെ അയല്‍ ആ നാണയത്തുട്ടുകള്‍ എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തി , പത്ത് . ചെറിയൊരു ചിരി അയാളുടെ മുഖത്ത് തെളിയുന്നത് കണ്ടു വേലു കൈ നീട്ടി . ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം ഒരു കീരത്തുനിയെടുത്ത് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി .


"പൂര്‍വ്വജന്മപാപങ്ങളാ , ഇനിയും അനുഭവിക്കും "
വേലു അങ്കലാപോടെ അയാളെ നോക്കി .
"പേടിക്കാനില്ല , അടുത്തതിന്റെ അടുത്ത ശിവരാത്രി കഴിഞ്ഞാല്‍ സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടും "
"ഒടുവില്‍ ശുക്രദശയാ , രാജയോഗം അച്ചട്ടാ "
വേലു മനസ്സറിഞ്ഞു കുറെ നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ചിരിച്ചു .
" ബാക്കി പറയണമെങ്കില്‍ ഒരു പത്തുടെ വരണം "

വേലുവിന്റെ ചിരി പെട്ടന്ന് മാഞ്ഞു , അടിയില്‍ നിന്നും വിശപ്പിന്റെ വിളി കേള്‍ക്കുന്നു .കൈ പിന്‍വലിച്ചു അയാള്‍ തട്ടുകടയിലേക്ക്‌ നോക്കി അവിടെ ആളൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . കൈയില്‍ നയാ പൈസയില്ല .വിശപ്പിന്റെ വിളി കാര്യമാക്കാതെ വേലു വരാനിരിക്കുന്ന ശിവരാത്രിയും അത് കഴിഞ്ഞുള്ള രാജയോഗവും സ്വപ്നം കണ്ടു മുന്നോട്ടു നടന്നു .

3 comments:

യാഥാസ്ഥിതികന്‍ said...

Not bad...

RAJESH SHIVA [ രാശി ] said...

കൊള്ളാം ... നല്ലൊരു സന്ദേശം പകരുന്നുണ്ട് ...ആശംസകള്‍....

പത്മചന്ദ്രന്‍ കൂടാളി (കോടാലി അല്ല ) said...

താമസിച്ചെഴുന്നെറ്റതു കൊണ്ട് പ്രാതല്‍ ഒഴിവായിക്കിട്ടി


ഹിഹി ഒരു പ്രവാസിയായ ഞാനും ഇതേപോലെ ചിന്തിക്കാറുണ്ട് കാശല്ല പ്രശ്നം മടിയാണെന്ന് മാത്രം

*